Een Tijd Van Onuitsprekelijk Veel Dillema's

Want de laatste paar dagen ben ik druk geweest. Ten eerste liep ik gisteren in de Gamma. En zag daar een 4-seizoenen dekbed. En als je echt een Trouwe lezer bent van deze site, dan heb je ooit ergens kunnen lezen dat ik al een paar maanden geen dekbed meer heb. Want Bokkie gebruikte mijn dekbed telkens voor iets waar Een Dekbed Niet Voor Gebruikt Dient Te Worden.

En toen had ik er op een dag genoeg van en besloot te gaan slapen onder een bonte verzameling dekens, lakens en slaapzakken. Heel warm en kleurrijk en gezellig. Maar vreemd als je bezoek krijgt die een blik werpt in je slaapkamer.

Dus was ik gisteren in de Gamma, zag daar een 4-seizoenen dekbed, haalde het uit de schappen en liep er de bouwmarkt mee rond. Tot ik dacht; is dit wel de goede maat? Kijk, dan ben ik weer een vreselijke alleenstaande jongen. Zo eentje die niet weet of 140 x 200 een eenpersoons, tweepersoons of lits-jumeax is. Dan zit er maar een ding op: mama bellen. Dus belde ik naar het ouderlijk huis, maar kreeg daar geen gehoor. Toen belde ik naar de mobiele telefoon van mijn moeder. En nu heeft mijn moeder dat principe van zo'n telefoon wel door, alleen dat mobiele begrijpt ze nog niet zo, (die moet je meenemen, moeder, meenemen).

Dus schakelde ik over naar Plan B: broer. En die wist mij te vertellen dat 140 x 200 te klein was voor mijn bed. Dus legde ik het dekbed weer terug in de schappen, waar een magere, kalende man met een rond, zilveren brilletje er meteen beslag op legde. Echt het type voor een eenpersoonsbedje, dacht ik.

Niet veel later liep ik in de Kwantum en zag daar tussen alle goedkope troep en armoedige mensen een 4-seizoens dekbed liggen. 200 x 240! Nou, dus die kocht ik meteen (zonder overleg) en die bleek later dus precies in mijn dekbedovertrek met de bamboestrepen te passen. En nu hebben Bokkie en ik vannacht dus weer geslapen zoals het hoort voor een kat op leeftijd en een man van bijna dertig (bíjna).

En voordat ik ging slapen (de gemiddelde mens doet er zeven minuten over om in slaap te vallen) las ik het niet-zo-heel-spannende boek van Jeff Abbott uit. En kwam onmiddelijk voor een nieuw dilemma te staan. Want begin ik nu aan het boek van Kader Abdolah (gekregen van R&P of P&R als je ouderwets bent) of begin ik aan het boek van Jonathan Safran Foer dat ik nog van de bibliotheek heb liggen?

Vanmorgen heb ik de keuze gemaakt en deed ik na een hap volkorenbrood met kruidenpastei (Bokkies voer volgens mijn broer, dat rijmt) en een slok koffie het boek van JSF open. Anders krijg ik wéér een boete. En in dat extra uurtje dat we allemaal vanmorgen kregen heb ik 83 bladzijden gelezen. En las ik onder andere dat de gemiddelde mens er zeven minuten over doet om in slaap te vallen.

En nu ga ik douchen. want ik heb een nieuwe douchekop. Maar dat had je misschien al gezien aan de foto's hieronder.