Bokkie J. In Da House, Ya'll

Nou, daar ging mijn mooie plannetje dan, he?

De hele avond zit ik me dus al af te vragen wat ik eens op de site zal zetten. Een vriend belde mij en vertelde over zijn bezoekje aan de sauna gisteren. Over dat sommige mensen maar eens wat minder ruimdenkend moeten zijn als ze zichzelf tentoonstellen in de sauna. Ja, dat was een leuk gesprek. In geuren en kleuren. Vooral toen hij vertelde dat hij in een stoombad zat met meerdere niveaus. Als je het lekker warm wilde, moest je op de begane grond blijven zitten en als je van hetere stoom hield, moest je een paar treden omhoog. Hij bleef dus op de begane grond zitten met als nadeel dat iedereen aan hem voorbijschuifelde. Met het overwoekerde kruis op zijn ooghoogte. Hahaha, ja, ik moet er weer om lachen. Maar toch is dat niet het weblogstukje waar ik naar zoek.

Misschien iets over school?

Misschien een stukje over ons Kunstproject. Dat de kinderen dan ook kunst van huis mee mogen nemen naar school en dat een meisje dat vanmiddag ook had gedaan. Een heel mooi kunstig glazen vaasje dat ze haar moeder had gegeven voor haar verjaardag. Maar hele mooie kunstige glazen vaasjes doen het niet zo goed in zwaaiende rugzakjes. En dat hoorden wij al toen ze trots haar rugzakje tevoorschijn haalde om het kunstwerkje te laten zien. Het rugzakje klingelde namelijk. En dat we toen het lesrooster hebben gelaten voor wat het was en met zijn allen in de regen naar het tuincentrum zijn gelopen om daar de kunst te bekijken en een nieuw vaasje te kopen voor haar moeder. En pepermuntjes. En dat grote zwarte konijn hebben geaaid. En dat toen we verregend terugkwamen, we tegen de verwarming aan gingen zitten.

Nee, dat is ook niet het stukje. Beetje sentimenteel en zo van kijk mij eens een leuke meester wezen. Niet de bedoeling.

En dan krijg ik opeens een briljant idee. Plotseling en razendsnel komen de verschillende elementen bij elkaar. Ik ga iets schrijven waar Glenn Gould's Aria van Bach in voorkomt. En iets over vroeger. Iets symbolisch want dat doet het zo goed onder de Lezers. Een stukje over iemand die een auto koopt met een ander (een symbolische auto) waar ze alletwee trots op zijn. Maar dan komt die auto bovenaan een helling te staan en zijn ze vergeten de handrem erop te zetten. En dan probeert één van de twee de boel nog te redden door in die auto te springen, terwijl de ander er niet meer om geeft.

En dan nét als ik een prachtige zin heb bedacht om het stukje mee te openen, springt Bokkie op de bank. En begin te hiphoppen.

Weg stukje.

Je wordt bedankt, Bokkie.