Logg'd On

Laatst was ik op een site waar een korte discussie werd gevoerd over een zogenaamde verhuisvrouwing van de weblog.

Een weblog kan dienen als een uitstekende informatiebron. Reken maar dat de Claire Polaks en de Bram Schilhammen dagelijks aan de blog van bijvoorbeeld een Jan Pronk gekluisterd zitten in de hoop op een pittige uitspraak of een schandelijke vorm van loslippigheid. Weblogs zijn populair.

Zo schijnt André Rouvoet heimelijk een column te hebben bij de online editie van de Gaykrant (choirboy62) en beheert Gooische vrouw en lifestylemagazineredactrice Linda de Mol in het geniep een obscene website over de genoegens van poepfeestjes (www.molshoop.nl).

Maar het ging (volgens de debaters in de discussie) helemaal fout toen Neerlands plebs massaal de vingers over het toetsenbord liet gaan om de hele wereld op de hoogte te stellen van de groeispurt van de kleine spruit, de stroeve ontlasting van het huisdier (guilty as charged) en het oeverloze, suïcidale gemijmer van de manisch depressieven.

Toch heb ik die hele semi-intellectuele discussie met een scheet en een zucht naast mij neergelegd. Pff. Ga je eens druk maken over Darfur en laat ons Zinloze Bloggers met rust.

Overigens ben ik de laatste paar weken zelf ook vaak voorgekomen op een weblog, dus zo saai kunnen al die logjes niet geweest zijn. Kijk maar even met me mee:

De weblog van Olijfje waar zij een verhaal over een verhaal van mij over haar had neergezet (en lees deze zin rustig nog eens na).



De Site van K waar (nog) geen logje over mij staat, maar die wel heel lief vandaag een boekje naar mij heeft opgestuurd met een kaartje erin. Om te lezen als het buiten koud is.


Peter die wel een stukje aan mij heeft gewijd. Maar ja, daar moest ik hem wel voor voeren (en zijn vriendin en ex-krukje ook).


Zelf met exclusieve foto van de meesterkok aan het werk.


Deze voormalig docent Russische literatuur die in haar jeugd Kalashnikovs in elkaar moest zetten heeft een site over de Azerbeidjaanse vrouwen in Nederland. Aangezien ik tot haar grote schrik toch niet stiekem een Azerbeidjaanse vrouw bleek te zijn, sta ik óók niet op haar site. Maar ik heb de weblog wel voor haar aangemaakt en het tweede artikel gescand en gepubliceerd. Oh ja, ik heb haar vandaag ook nog een suikerdrankje gevoerd.


Dit is Deb, beter bekend als D, aka Debora. Zonder H, that is. En die houdt van muziek. En daar krijg ik soms wat van. En zij van mij. En we linken elkaar. Whoa dude!



En dan mogen we Inge natuurlijk niet vergeten. En die houdt heel erg van muziek. En van een Peuter, maar dat is wat anders. En die zette vandaag op haar site een liedje speciaal voor mij. Samen hebben we een muziekuitwisselinge.


En dan zijn er nog veel meer webloggers die ik volg. En sommigen heb ik gelinkt en andere niet en dat heeft niet eens zoveel te maken met persoonlijke voorkeur , maar meer met mijn slordigheid en netgrillen. En ik ben ook niet van het ik-link-jou-als-jij-mij-linkt-principe. Ik moet binnenkort toch eens die linklist gaan vernieuwen.

In ieder geval en wat dan echt belangrijk is: de C-1000 vult hun chipszakken tenminste nog tot aan het randje.