Neuken Bij Een Vreemde

Het nieuwe jaar is druk begonnen. Zat ik gisteren nog met het bezoek ontspannen het laatste deel van The Lord of The Rings te kijken met appelsap en een ruwe schets voor een te schrijven sollicitatiebrief (bezoek komt bij mij zelden voor de gezelligheid over de vloer), vandaag ziet mijn woonkamer eruit als een oorlogszone en ren ik van de ene afspraak naar de andere. Een kleine uitleg.

Vandaag had ik een getraumatiseerde boxer op bezoek. Even voor de duidelijkheid, ik heb het over het hondenras. Sirus was erg blij met het bezoek en er moest dus ook flink door het huisje gerend worden. Er werden staafjes gegeten (op het bed), water geslobberd (overtollig water werd in de woonkamer afgeschud) en als klap op de toepasselijke vuurpijl werd er kort geürineerd op de bank. Toen het bezoek en Sirus vandaag vertrokken kon het baasje dus flink aan de slag.

Toen maakte ik de fout om op weg van het centrum naar mijn huis de stripspeciaalzaak binnen te stappen. Kijk, ik kocht vroeger veel strips van mijn zakgeld en zodoende kan ik best wel eventjes meepraten met de weinige stripnerds die ons land telt. Maar de eigenaar van de stripzaak kan heel goed over strips praten. Heel lang ook. Anderhalf uur lang. Dat vind ik lang.

Een stukje uit ons gesprek:

Doe mij dit boek van Peter van Straaten maar.

Ja, die is goed he? Ik moet altijd zo om hem lachen. Kijk, hij heeft het altijd over seks, dat is duidelijk, dat trekt de meeste mensen ook aan. Maar er zit zo'n triestheid in zijn tekeningen, zo'n onvermijdelijke downfall, daar moet ik dan zo om lachen.

Ik heb nog eens een film van hem gedraaid in het filmhuis en...

Ja, die film ja! Ja, leuk, ook met veel seks he? Och, hoe heet ze ook alweer, Anna, Anne, Annemarie...

Agnes.

Ja! Agnes! Och ja, die kon geen mannen krijgen en maar zuipen he? Moet je dit boek eens zien, verzameld werk van vroeger, kijk, kom eens hier, lachen, ik kan hier helemaal over in een deuk liggen, moet je die triestheid zien, die downfall man, die downfall.

De eigenaar slaat een groot boek open en legt een tekening op de toonbank van een stelletje dat in de duinen seks heeft. Achter een struikje staat een man met baard en verrekijkertje zichzelf te bevredigen. Zijn erectie is duidelijk te zien tussen enkele grashalmen. De eigenaar van de stripzaak is niet te beroerd om met zijn wijsvinger het geslachtsdeel aan te wijzen voor mij.

Moet je dit zien! Hahaha, rijkelijk van bloed voorzien. Hahaha, Ja, die Peter, die kan er wat van, ik ken zijn broer Gerard, die woont hier vlakbij. Toffe kerel ook.

Voorzichtig geef ik aan dat ik het laat bij het boek dat ik in mijn handen heb. Ook zeg ik dat ik een paar weken geleden een ander boek van Peter van Straaten heb gekocht. Ook in deze stripspeciaalzaak.

Hoe heet dat boek dan, wil de eigenaar weten. En dat weet ik wel, het boek heet namelijk 'Roken Neuken Drinken', maar ik wil dit liever niet zeggen. Ik weet het niet, ik heb er denk ik moeite mee om het woord neuken tegen een vreemde te zeggen in een verder verlaten stripspeciaalzaak. Neuken zeg je niet tegen iemand die je niet kent.

Ehm... veins ik, eens kijken, roken, iets met drinken en... Verwachtingsvol kijk ik de eigenaar aan. Hij staart mij onbewogen aan. Roken, drinken en.... wat was het ook alweer?

Neuken?

Ja, dat was het, roept Frank De Huichelaar verrast uit. Dat is ook een leuk boek. Maar dat weet de eigenaar al en hij begint aan een relaas over Japanse mangastrips, Suske en Wiske en Suffige Verzamelaars, een ambientband die Night Noise heet, een geest die in een berg woont, tekenaar Romano Molenaar, hoe de gemiddelde mens genoegen neemt met middelmaat, het gebruik van Hergéperspectief, de jeugd en Namuto en het verkopen van Hip Comics.

Anderhalf uur duurde het gesprek en toen mocht ik weg. Met een pocket van Peter van Straaten, een boek waarin 17 tekenaars hun versie van Japan weergeven, twee Morphée albums en een aantal gratis stripinformatiebladen. En met hoofdpijn.