Close Encounter of The Weird Kind

Ik herkende je helemaal niet, joh. Wat vreemd om jou hier te zien, hoe gaat het met je? Goed om te horen. Ja, met mij ook. Werk nu in Harderwijk. Ja. Al een jaartje of drie. Maarreh, hoe gaat het met je moeder? Ja, dat klopt, ik zie haar nog wel eens fietsen. Precies, ik ken die man niet. Okay. Okay. Hij lijkt mij ook wel aardig, zo op het eerste gezicht. En je vader, hoe gaat het daar mee? Oh. Oh, shit zeg, dat wist ik niet. Jezus. Echt? Daar schrik ik wel van. Maar zag jij je vader dan ook niet zo veel? Jezus, wat vervelend voor je. Dit vind ik echt rot om te horen. Ja, daar hoorde ik vroeger wel iets van, maar ik heb je vader nooit dronken gezien ofzo. Nee, dat hoor je wel vaker. Maar had hij dan geen vrienden meer ofzo? Ik zou wat troostends tegen je willen zeggen, maar waarschijnlijk klinkt het je alleen maar dom in de oren. Maar wanneer werd je vader gevonden dan? Door de buren? Jezus, dit zijn verhalen die je in de krant leest. Dit verwacht je niet. Het idee. Dus hij lag drie dagen in huis voordat iemand..? Ik vind wel dat je er goed en duidelijk over kunt vertellen. Ja. Dat zal wel. Ik vind het rotnieuws. Hé, zullen we anders ergens wat gaan eten nu? Ja. Okay, fijn. Ben je nog steeds zo dol op patat? Dan gaan we dat doen. Met extra mayonaise. Jezus, een émmer mayonaise voor jou. En dan gaan we het er nog even over hebben. Want je laat me wel schrikken. Jezus.