Hee. Dat is me toch ook wat. Ben ik gisteren met dat liedje van Bingham volledig aan het feit voorbijgegaan dat het mijn 1500e stukje was. Mijn vijftienhonderdste stukje! Mijn hemel, ik had al drie keer The Lord Of The Rings kunnen schrijven en nu ergens in een rustig, stedelijk gebied kunnen genieten van mijn minimalistisch ingericht Japans appartement. Maar nee hoor, ik sta nog steeds te zwoegen voor het schoolbord en heb gisteren drie ribben ingeruild bij de Belastingdienst voor een jaartje fiscale 'vrijheid'.

Nee, serieus mensen, wát een bedrag. Kijk, ik doe hier en daar nog wat freelance stukjesschrijverij en daar moet je dan later belasting over betalen. Ik moest gisteren langs drie controleposten navigeren voordat de online betaling geaccepteerd werd. "In het geval van dit soort bedragen bent u als klant vereist om..." Maar goed. Ik heb weer eens braaf geburgerd. En netjes betaald. Maar leuk vond ik het niet. Makkelijk evenmin.

Wel leuk is dat het visum voor Nepal nu in mijn bezit is. Niet zo'n mooie als dat van Vietnam, maar toch; geregeld is geregeld. In een onverwachte bui van reislustigheid kocht ik er gisteren een paar teenslippers bij. Voor het schamele bedrag van vier euro. Met dank aan de Belastingdienst.

De fiets die je boven ziet hangen heb ik op de plaat gezet bij mijn bezoek aan de tentoonstelling over architect Robert van 't Hoff. "Zijn werk wordt gekenmerkt door een sterke sociaal-maatschappelijke betrokkenheid vanuit een anarcho-communistisch gedachtegoed." Ja Trouwe Lezer, dat ben ik ten voeten uit. Misschien ook niet. Wel sneu eigenlijk. Sta je daar met je Nikon te knikken en bedachtzaam te kijken tussen de sociaal-maatschappelijk betrokkenen en anarcho-communisten en eigenlijk dacht ik alleen maar: wat een mooie fiets!

Afijn. 1500 én 1.