Het Soort Stukje Dat Hier Altijd Gemoedelijk Weg Wordt Geklikt

Muziek. Mijn muziek. Daar schijnen er maar weinig op te wachten hier. Toch is het één van de redenen waarom ik deze site begonnen ben. Het delen van de muziek die ik mooi vind. En ik heb er een heleboel van. Toch beperk ik me meestal tot de muziek die ik recentelijk op de schijf heb gezet. Of sinds lange tijd weer ontdekt heb. Vandaag gaat het licht op filmmuziek, waar ik zo graag naar luister. Luistert u mee?

Nee? Nou.
Ik ga toch verder.

Filmmuziek nummer [1] is van de niet zo hot-kid-in-tinseltown Randy Edelman. Sure, hij componeert voor grote en bekende films, maar de lekkerste broodjes van de lunchzaak gaan toch vaak aan zijn neus voorbij. Toch scoort hij zo nu en dan bijzonder mooie melodietjes. En een daarvan komt uit de film Dragonheart. Het is een nummer dat ik heel vaak neurie maar dat ik vreemd genoeg tot voor kort niet in mijn bezit had. Dragonheart gaat over een ridder die vriendschap sluit met de laatste draak op aarde (een goed uit de computer getoverd Beest met de stem van Sean Connery). Als dit karaktervolle dier aan het einde sterft gaat zijn ziel letterlijk naar de sterren. En terwijl het toekijkende publiek een traantje wegpinkt, staat Randy Edelman op de achtergrond dit prachtige riedeltje weg te strijken.

To The Stars - Randy Edelman


Een zeer recente ontdekking. Gisteren namelijk. Toen keek ik naar de anime-film The Sword Of The Stranger. Even voor de duidelijkheid: anime is Aziatische animatie. Dan weet je het wel. Grote ogen, verbeten gezichten en in het geval van de jongens; veel knokken en zwaardvechten. Ja. Daar houd ik ook wel van. Tot mijn verbazing hoorde ik tijdens de film niet de gebruikelijke anime-muziek (electrische gitaren, op hol geslagen koren en heel veel drums), maar een goede compositie die flink in mijn hoofd is blijven zitten. Gisteren (toen ik aan de salade en friet op een terras zat), vanmorgen (toen ik de stad onveilig maakte op teenslippers) en vanmiddag (toen ik... ik... bijzonder weinig deed). Het nummer is vrij eenvoudig en slipt af en toe weg naar andere componisten, maar toch: ik vind het een ontdekking. Al haalt het album het bij lange na niet bij dat van het pprrachtige Gedo Senki.

Sora No Hate Made - Naoki Sato


One to go, last but not least. Uit de film Samsara, van componist Cyril Morin komt hier het haast meditatieve Pema's Theme. Soms zet Het Mistige Rooie Beest het 's avonds op een brullen en dan luister ik via de iWekker wel eens naar deze muziek. Lekker rustig, maar ook een beetje... droevig (denk ik). Dan ga ik nu mijn buurmeisje naar Josef Fritzl brengen om aan haar ouders duidelijk te maken dat ik dat hele 'All Day Long WK-toeter spelen' niet zo'n geschikt ideetje vind.

Pema's Theme - Cyril Morin




RSS-reader? Ga dan voor de muziek uit dit stukje ♫♪ naar ☞ frankoverlast.nl