Legends Of The Fall

De van oorsprong Indiase regisseur Tarsem (Singh) is een van die zeldzame creatieve regisseurs die er vaker wel dan niet onder te lijden heeft dat Hollywood met het oog op de kassa absoluut geen risico's durft te nemen. Tuurlijk, als je films geld opleveren mag je best wel wat anders doen (Spike Jonze, Tim Burton) maar je hebt pech als je verhalen vertelt die gemaakt lijken te zijn voor een selecter publiek (Terry Gilliam en vele met hem).

Toevallig las ik gisteren een interview met een van de grootste regisseurs van onze tijd, Francis Ford Coppola. Hij vertelde dat er in de jaren 70 (mijn favoriete filmtijdperk) veel meer ruimte was voor risico en experimenten. Zijn vrienden (Steven Spielberg, George Lucas en Martin Scorsese) zwoeren om zo nu en dan een kassucces te maken en deze af te wisselen met interessante, persoonlijke films.

Spielberg maakte het ene na het andere kassucces (en vond in zijn eentje de summer blockbuster uit met Jaws) en zijn kleinere films (Always, Empire of The Sun) werden toch minder lekker ontvangen, ook al vind ik ze mooier dan zijn grote successen. George Lucas maakte de Star Wars-films en kwam daar nóóit meer vanaf en sinds een jaar of twintig lijkt ook Scorsese alleen nog maar publieksfilms te willen maken. En Coppola, die maakte klassiekers als Apocalypse Now, The Godfather-films en The Conversation en bracht zichzelf naar de rand van de financiële afgrond, iets waar hij nu nog steeds van moet bijkomen.

Dus als je tegenwoordig die rompslomp wilt omzeilen, rest je eigenlijk nog maar één ding; je wordt regisseur van videoclips en commercials. Daar barst het nog wel van de creativiteit en willen ze vooral dat je gek doet zodat het product opvalt en zijn werk doet. En zo komen we weer terug bij Tarsem.

Want je zou je na de indrukwekkende (maar iets te duistere - naar mijn smaak) film The Cell kunnen afvragen waar hij toch gebleven is. Want wat een mooie beelden had die film, wat een creativiteit. Tarsem ging dus gewoon verder waar hij begonnen was, met het regisseren van clips en reclames (je kent hem wel van Losing My Religion van REM). In 2006 maakte hij (met steun van David Fincher en Spike Jonze) de persoonlijke film The Fall. Dikke kans dat je van die film nog nooit gehoord hebt.

Het gaat over een stuntman die zijn vertrouwen in het leven (en de liefde) verliest en een zelfmoordpoging onderneemt. Eenmaal in het ziekenhuis leert hij een klein en brutaal meisje kennen en om haar te vermaken vertelt hij een sprookje over een gemaskerde bandiet, enkele andere kleurrijke figuren, een prinses en een boze schurk. Gaandeweg het verhaal (wat eigenlijk het verhaal van de stuntman is) probeert hij het meisje zover te krijgen dat ze 'slaappillen' voor hem gaat halen. Het meisje begint door te krijgen dat deze (in haar ogen) avontuurlijke man in zichzelf een gebroken en verloren ziel herbergt. Oh Trouwe Lezer, komt dit ooit nog goed?

The Fall. Van Tarsem.
Prachtige plaatjes.
Kijk maar.