dat het zo langzamerhand
weer eens tijd is om uit mijn
zomervakantieslaap te komen en te
retourneren naar het publieke leven.
Mijn eerste excursies naar het centrum van de stad zijn al gemaakt (zij het als een pasgeborene), er is al één supermarkt bezocht en de eerste visite is al langs geweest om een roof te vertonen op de tas met souvenirs (zorgvuldig ingepakte presentjes, keurig voorzien van naam). De eerste column voor Het Andere Werk is al geschreven, wassen zijn al volop gedraaid en de laatste restjes Kathmandu zijn er in een schijnbaar eindeloze stoelgang uitgeKAKt. Het Mistige Rooie Beest heeft zijn katakteristieke chagrijn tijdelijk ingeruild voor wat welverdiende frankadoratie en Het Ongetemde Bakbeest heeft er al wat korte ritjes opzitten. Het enige dat ik nog niet heb gedaan is het in elkaar draaien van een fatsoenlijke maaltijd. Je weet wel, met het koken of bakken van iets ofzo. Neem nu vanavond. Bezoek is net weg en ik besluit om een pak chocoladewafels te eten als diner. Tot ik opeens opmerk dat het pak chocoladewafels mij ook opeens hongerig aankijkt vanaf de leuning van de bank.
Het zal de uitwerking van de malariapillen wel zijn.


:) Frank ziet ook gezichtjes!
BeantwoordenVerwijderenDeed me denken aan deze:
BeantwoordenVerwijderenKlikkerdeklik.
Ik zie de gelijkenis inderdaad.
BeantwoordenVerwijderenCreepy motherfucker.
Trouwens, die kraai op het dak, in Nepal.
Die is goed.
Je bedoelt Guiseppi?
BeantwoordenVerwijderenGoed? Je moet zn espresso eens proeven.
Brede grijns. Fijn dat je terug bent.
BeantwoordenVerwijderenGekkie :-)
BeantwoordenVerwijderenWelkom thuis en bedankt dat ik via foto's en tekst een beetje mee heb mogen reizen en ook fijn dat ik voorlopig geen behoefte heb aan broodjes rosbief.......