Het is vandaag weer eens Yin-Yang-Frankie hier aan de A-straat. Ik heb een vrije woensdag en ik had me voorgenomen om er een KalmDag van te maken. Hier zal ik wat uitleg bij geven. Een KalmDag is een dag waarbij je de voorafgaande avond lang op mag blijven. Dan lees je bijvoorbeeld The Humbling van Philip Roth uit en begin je aan het boek over een autistisch jongetje dat je kreeg van Rosarovich en Petrovski (beiden ook autistisch) toen ze maandag voor jou een zelfgemaakte Italiaanse boerentomatensoep serveerden. Mét jamieoliverbroodjes. Als je dan uiteindelijk in bed ligt en besluit de ogen te sluiten, luister je nog eventjes naar een album van je favoriete cellist Yo-Yo Ma. Je kent niet veel andere cellisten, maar dat maakt voor het plaatje niet uit. De volgende ochtend kruip je uitgeslapen tussen het handgeknoopte Japanse matras en het dekbed uit. Omdat het pas negen uur is zet je een verstoord gezicht op. Gewoon, omdat het mag. Je draait wat toast met filet en mayonaise in elkaar en geeft het espressoapparaat een schop onder zijn kont. Ook de laptop mag zijn klep opendoen en deze praat je bij over mijnwerkers, fotografen en Yoda. Vervolgens ga jij The Last Airbender kijken terwijl de laptop naar de winkels rent voor de nieuwe afleveringen van House, CSI:Miami en Lie To Me. Als deze afleveringen op de skijf staan, de koffie op is en The Last Airbender een vervelend stukje bordkartonnen photoshopspektakel blijkt te zijn, ga je een stukje schrijven voor op je persoonlijke site. Niet die andere, daar heb je gisteren al een stukje voor geschreven. Daarna ga je douchen (je hoeft je gelukkig nog niet te scheren) en gebruik je de vreemde zeep die je onlangs via internet jouw kant op hebt laten komen. Het is een speciale houtzeep. Niet dat je vol splinters onder de douche staat, maar je ruikt daarna wel naar hout. Het geeft een effect alsof je net een uur tegen de bast van een boom hebt staan schuren en wrijven. Alleen is deze manier wat minder tijdrovend en minder freaky. Dat is het voor vandaag, Trouwe Lezer. Je weet het inmiddels al; als je iets te vertellen hebt kan dat via de mail. Dan wens ik je verder nog een fijne dag. En niet vergeten: was jezelf goed en proper onder de douche. Niemand zit te wachten op iemand met bastognekoeken tussen zijn billen!
KalmDag
Het is vandaag weer eens Yin-Yang-Frankie hier aan de A-straat. Ik heb een vrije woensdag en ik had me voorgenomen om er een KalmDag van te maken. Hier zal ik wat uitleg bij geven. Een KalmDag is een dag waarbij je de voorafgaande avond lang op mag blijven. Dan lees je bijvoorbeeld The Humbling van Philip Roth uit en begin je aan het boek over een autistisch jongetje dat je kreeg van Rosarovich en Petrovski (beiden ook autistisch) toen ze maandag voor jou een zelfgemaakte Italiaanse boerentomatensoep serveerden. Mét jamieoliverbroodjes. Als je dan uiteindelijk in bed ligt en besluit de ogen te sluiten, luister je nog eventjes naar een album van je favoriete cellist Yo-Yo Ma. Je kent niet veel andere cellisten, maar dat maakt voor het plaatje niet uit. De volgende ochtend kruip je uitgeslapen tussen het handgeknoopte Japanse matras en het dekbed uit. Omdat het pas negen uur is zet je een verstoord gezicht op. Gewoon, omdat het mag. Je draait wat toast met filet en mayonaise in elkaar en geeft het espressoapparaat een schop onder zijn kont. Ook de laptop mag zijn klep opendoen en deze praat je bij over mijnwerkers, fotografen en Yoda. Vervolgens ga jij The Last Airbender kijken terwijl de laptop naar de winkels rent voor de nieuwe afleveringen van House, CSI:Miami en Lie To Me. Als deze afleveringen op de skijf staan, de koffie op is en The Last Airbender een vervelend stukje bordkartonnen photoshopspektakel blijkt te zijn, ga je een stukje schrijven voor op je persoonlijke site. Niet die andere, daar heb je gisteren al een stukje voor geschreven. Daarna ga je douchen (je hoeft je gelukkig nog niet te scheren) en gebruik je de vreemde zeep die je onlangs via internet jouw kant op hebt laten komen. Het is een speciale houtzeep. Niet dat je vol splinters onder de douche staat, maar je ruikt daarna wel naar hout. Het geeft een effect alsof je net een uur tegen de bast van een boom hebt staan schuren en wrijven. Alleen is deze manier wat minder tijdrovend en minder freaky. Dat is het voor vandaag, Trouwe Lezer. Je weet het inmiddels al; als je iets te vertellen hebt kan dat via de mail. Dan wens ik je verder nog een fijne dag. En niet vergeten: was jezelf goed en proper onder de douche. Niemand zit te wachten op iemand met bastognekoeken tussen zijn billen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten