De muziek van Departures (Okuribito, Japan, 2008) heb ik al een jaartje op mijn draagbaar muziekapparaat staan omdat het een mooie combinatie is van a) componist Joe Hisaishi en b) een cello, waarover ik al jaren verkondig dat het mijn favoriete instrument is al heb ik er nooit eentje écht live gehoord (hint voor wie cello speelt). De film waarvoor de muziek gecomponeerd is, die heeft me nooit zo kunnen boeien. Maar zoals dat dan gaat word je opeens overal geconfronteerd met de oscarwinnaar. En besloot ik laatst, moe van het negeren, om de twee uur durende vertelling maar op de harde schijf te slepen.Het verhaal gaat over de jonge Daigo, een cellist in een orkest. Not for long, want het (matige) orkest wordt ontbonden en Daigo verliest zijn betrekking. Uithuilen bij zijn vrouw doet hij niet, want daar is hij niet zo sterk in. Het is een vriendelijke jongeman met veel oog voor andermans emoties, maar zelf blijft hij behoorlijk gesloten. In een opwelling besluit hij om naar het huis van zijn eerder overleden moeder te gaan om in zijn geboortedorp een nieuw leven op te bouwen. Zijn vriendin gaat met hem mee en al snel vindt hij er een goedbetaald baantje. Als verzorger van overleden mensen.
Hij durft niet aan zijn vriendin te zeggen wat voor werk hij doet. Zelf moet hij er eigenlijk ook niets van hebben, maar zijn beleefdheid en behoefte aan geld zorgen ervoor dat hij geen ontslag durft te nemen bij zijn oude, nukkige baas. Zo. We zitten nog steeds redelijk aan het begin van de film, dus ik heb niet veel verklapt. Ga ik ook niet doen. Wel durf ik toe te geven dat ik het een mooie film vond. Er is heel veel aandacht voor het beroep van verzorger, de persoon die verantwoordelijk is voor de verzorging van de overledene voordat hij of zij de kist ingaat. In Japan wordt dit via een traditioneel ritueel gedaan in bijzijn van de rouwende naasten. En dat levert een paar sterke scenes op. Ook is er aandacht voor de relatie tussen hem en zijn vrouw en de reden waarom hij zo'n gesloten man is geworden. Zoals ik al schreef; mooi.
Laat me weten of jij deze film ook mooi zou kunnen vinden.
Ik denk dat ik de film dodelijk saai zou vinden.
BeantwoordenVerwijderenOf ik moet ervoor in the mood zijn. Maar dat zal wel nooit gebeuren.
En sowieso, alleen film kijken vind ik geen hol aan.
Geen hol aan.
BeantwoordenVerwijderenWat een dame.
Ik schrijf zoals ik praat.
BeantwoordenVerwijderenEn eigenlijk vind je het wel leuk dat ik dat schreef.
En ik was een wezentje. Geen dame. Toch?
Nou, beste Frank...aangestoken door jouw recensie, ben ik de film NU aan het downloaden.
BeantwoordenVerwijderenBen benieuwd!
By the way...het is 'zeggen tegen' en 'vertellen aan'...ik kan het niet laten.
Groet! Miss E
Een wezentje met een hol, Roefess.
BeantwoordenVerwijderenNee. Vertederend. Vind ik leuk.
*kijkt verschrikt naar beeldscherm*
Ha die Miss E. Laat weten wat je erfan vint!