En zo stond ik rond half drie in de ochtend op Schiphol met in mijn linkerhand een regular latte (small) en in mijn rechterhand een espresso brownie. Ik probeerde de homp chocoladeklei met stijl naar binnen te werken, maar terwijl ik casual over onze luchthaven paradeerde moet ik er met mijn remspoorlippen uit hebben gezien als Gordon na een avondje doorzakken in een dark room.
Okay, sorry daarvoor.
Ik heb ook niet veel geslapen vandaag.
Hoe dan ook. Het Ongetemde Bakbeest stond in de parkeergarage te wachten op mij, Senor R. (Snor) en Lady Malaga en toen zij uit het vliegtuig waren gestruikeld konden we weer huiswaarts. Onderweg vertelden zij mij over de Friese Jacqueline en haar Hombre, lichamelijke onderzoeken op het strand en beklaagde ik me over de regen, de wind en de verwarming-aan-mentaliteit van míjn afgelopen week. Niet dat ik het zo erg vond (regen en wind), maar je dient je uit hoffelijkheid te beklagen tegen vakantiegangers over het klimaat tijdens hun afwezigheid. Prompt werd er besloten dat we de volgende dag een boswandeling moesten maken. Omdat het nog kan/kon/kunt/kont.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten