De Arme Kinderen van Biafra

En dat je dan antwoordde: "Nee, míjn bed is het lekkerste bed van de hele wereld." En dan zei dat andere jongetje kalm: "Nee. Echt. Mijn bed is het lekkerste bed van de hele wereld." En dan werd je boos. Want de eer van je bed stond op het spel. En trouwens, je loog geen woord van wat je zei. Het was een goed bed. Dus zei je: "Míjn bed is altijd - áltijd - drie keer lekkerder dan jouw bed. Wat je verder ook zegt. Drie keer. Tot aan het universum." En dan keek dat andere jongetje je verslagen aan. Want jij had dat eerder gezegd dan hij en het betekende sudden death. Tot plots dat nieuwe jongetje aan kwam lopen. Dat met dat bleke gezichtje en het te lange haar. En hij zei: "Ik heb een kutbed." En liep weg. Jullie geschrokken achterlatend. Want het was niet het feit dat hij zijn bed en plein public afbrak, maar dat woordje 'kut' dat jullie schijnbaar achteloos in het gezicht werd gespuwd. Kut. Want dat was net zoiets als 'De Arme Kinderen van Biafra'. Die kwamen ook wel eens ter sprake, voornamelijk bij ongeconsumeerde maaltijden, maar werden nooit in het echt of op teevee gezien.