Hoe Ik Via Een Mal Dansje En Een Geschrokken Gezichtsuitdrukking Een Onthanding Wist Te Voorkomen

Ten eerste werd ik vanmorgen aangevallen door een foul looking beast. Het schepsel woog tegen de vijftig kilo, had een sneeuw-met-pis-kleur en tanden die men normaliter aantreft aan de ketting van een Masai. Een soort Verschrikkelijke Sneeuwman dus, die aangelijnd door een oud mannetje over het terrein van de autogarage werd geloodst. Waar ik net op dat moment de Jeep ging ophalen. Het beest trok het oude knakkertje over de kiezels in mijn richting, waar ik dacht aan oude puppycursussen in plaats van aan rennen. Dus stak ik heel kynologisch mijn hand uit richting het roofdier opdat het 'op ontspannen wijze bekend kon raken' met mijn geur. Ik kon nog net op tijd 'op minder ontspannen wijze' mijn onthanding voorkomen door een mal dansje naar achteren te doen en met geschrokken gezichtsuitdrukking terug te deinzen voor het bloeddorstige beest. En ik weet niet hoe dat met jullie zit, maar ik houd er niet van om malle dansjes te doen met geschrokken gezichtsuitdrukkingen voor vreemde mensen. In al mijn adremheid koos ik als reactie: "Nou, dat is niet zo lief" en verdween met mijn Jeep richting de wasstraat (want dat had de terreinwagen wel verdiend). Toen reed ik richting de Kwantum en daar kocht ik een [ ____________ ] voor groep 7/8. Niet omdat ik wil dat ze me aardig vinden, maar zomaar. We spoelen de dag een beetje door (sorry, moeder en bedankt voor de koffie, hee hallo zus en nichtje) en we zijn in de Hoofdstraat waar ik op zoek was naar Het Achterhuis van Anne Frank. Winkels genoeg, voldoende boekenkasten (no pun intended), maar geen Achterhuis. Wel een Frank en die kwam R&S tegen. Besloten werd om koffie te drinken met een broodje. Koffie drinken en broodje eten. Voordat iemand denkt dat ik broodjes drink. Want dat zou vreemd zijn. Hoewel ik een collega heb die altijd grote slokken drinken neemt nét na ze grote happen van haar brood heeft genomen. En dan denk ik: dat doet ze om het brood in haar mond papperiger te maken. En dan heb ik al gegeten en gedronken. Afijn, koffie met R&S. Maar niet voordat iemand in mijn kruis geroken had. Of iets, kan ik beter zeggen, want in het overdekte winkelcentrum werd ik besnuffeld door een drugshond die op zoek was naar 'verdovende middelen'. Nu werkt mijn kruis allerminst verdovend, dus de hond liep door en op mijn vraag wat er gaande was, snauwde de politieagente me toe dat het een drugshondexamen betrof. Ze leek ongelukkig, maar misschien kwam dat wel omdat zij liever aan mijn k