Hail The Heav'n-born Prince of Peace And His Name Is Frankie

Vanmorgen was ik van plan om de hele dag binnen te blijven. Het is nu negen minuten over drie en vooralsnog is het me prima gelukt. Terwijl ik dit neertik zit ik tegelijkertijd al zo'n vijftien minuten door het woonkamerraam te kijken hoe buiten een Smart tevergeefs probeert vooruit te komen op de weg. De hemel zij gedankt voor mijn Jeep, maar dat terzijde. De bezorgdienst schijnt nog wel te werken, want tien minuten nadat ik vanmorgen in mijn Stephen King was begonnen ging de deurbel en werden er ruim duizend pagina's eco-thriller bezorgd door een verkleumde jongeman. Voorlopig hoef ik de deur dus niet uit. Ware het niet dat ik morgen uit eten ga. Vandaag is broer Adelhart jarig en ik heb een karig uitnodigingetje gekregen voor een stukkie zelfgebakken appeltorte. Dus misschien zet ik die vierwielaandrijving toch nog even aan het werk zo. Voor het komische effect heb ik de eco-thriller op mijn hoofd gezet en heb ik een foto genomen. Nu ik de foto hier zo links van deze letters zie staan, twijfel ik een beetje aan de geestigheid van het geheel. Afijn. Zie het dan maar als een documentatie van mijn Baardaardigheid Project. Hark the herald angels sing! En meer van dat alles. Rest mij nog u twee fijne feestdagen te wensen en wie weet ziet u mij one way or the other nog even voorbijkomen. Uw huis-tuin-en-keuken monnik, Franciscus.