Zet Uw Tanden Maar Eens In Dit Baardaardigheidje | Of Niet | Liever Niet

Wat u waarschijnlijk niet weet (maar wel had kunnen lezen in Esquire of Men's Health) is dat ik momenteel bezig ben met het cultiveren van een soort van baard. Iets baardaardigs, zogezegd. Deze onderneming komt deels voort uit de tegenzin die ik vaak voel als ik onder de douche ben gesprongen en er na drie kwartier 'wezenloos tegen de muur leunen' achterkom dat ik mijzelf nog moet scheren. Ik snap dan ook niet waar de kreet 'Scheer je weg!' vandaan komt aangezien dat bij mij zich zelden spoedig voltrekt*. Het andere ehm... 'deels' komt voort uit mijn nieuwsgierigheid over hoe het er uit komt te zien. Hoe het eruit komt te zien. Hoe het eruitkomt te zien. Hoe het staat. Het geestige is dat ik mijn hoofdhaar dus ook laat groeien. Wat daar van over is. Mijn hoofd is net zo'n bruine cola-lolly waar een peuter geestdriftig de bovenste laag af heeft geknaagd zodat je de witte stukken kauwgum al ziet zitten. Hm. Misschien was die laatste vergelijking iets te vergezocht. Zo ken ik er nog wel eentje. Mijn hoofd is net een wereldbol met haar als continenten en kaalheid als water. Denk daar maar even over na. *even* Gesnapt? Mooi. Gaan we nu kijken. Maar voorlopig alleen het baardaardige. De geschiedenis van mijn kaalheid is hier al vaak genoeg gedocumenteerd (en ik heb er niet aan gedacht foto's van de bovenkant te maken - "Dát zal de ware reden wel wezen!". Zijn. Wezen. Weeshuizen. Zijnhuizen.



















*Natuurlijk weet ik dat wel. Scheren betekent ook 'snel over een oppervlakte gaan'. 'Scheer je weg' komt uit de zeevaart en werd geroepen als boten zich snel uit de voeten moesten maken. Als boten voeten zouden hebben. En die hebben ze niet. Ze kunnen wel varen in voeten. Of voet. Maar nu raak ik zelf in de war. Brugh. Waarght. Exorcist. MONKEY! POCKIE! BOO!