Een Nadere Introductie Tot De Inwoners Van Boekarest

Als mensen bij mij thuis zijn, valt het ze na verloop van tijd op dat er zich wezens in mijn boekenkast bevinden. Onopvallend uit het zicht, maar niettemin aanwezig. Misschien is het beter om het een en ander te introduceren, om toekomstige vreemde blikken tot een minimum te beperken.

Hier zien we de Gebutste Zebra. Door mij meegenomen uit Kenia, waar ze het beest een punda milia noemen, een 'gestreepte ezel'. De Gebutste Zebra staat het liefst op The Worst Journey In The World, het historische verslag van de mislukte missie naar Antarctica door Apsley Cherry-Garrard. Vanaf deze plek mompelt het dier af en toe wat tegen de klassieke Nikon uit 1978 (net zo klassiek als ik dus), maar het toestel mompelt weinig terug.

Zelfs vanaf De Donkere Toren-cyclus (Stephen King, deel 7) geeft Boeddha nog lessen in nederigheid. Dit Boeddhaatje komt uit Kathmandu, Nepal en heb ik gekregen van een verkoper. Gekregen ja, moet ik tot mijn lichte schaamte toegeven. Ik stapte namelijk met een brutale blik en van top tot teenslipper gehuld in een kortingzucht zijn zaakje binnen. Die wil ik, die ook, dat wil ik en dat ook. Maar wél met korting. Die ik keurig kreeg. Waardoor ik nog wat kocht en de verkoper (een jongen van een jaar of zeventien) mij dit beeldje cadeau gaf. En heel geïnteresseerd en verlegen een onschuldig gesprekje met mij aanknoopte, waardoor ik licht gegeneerd was door mijn notie dat iedereen het in dat toeristenwijkje het op mijn roepies had voorzien. Noot van de reiziger: geen slechte notie trouwens om te hebben in dat soort wijkjes, maar ver van mijn aard af.

Ach ja. De gesofisticeerde Gremlin. Met één gruwelijk been steunend op Tswang Tse's Innerlijke Geschriften en de andere op Yann Martels Life Of Pi. Op de achtergrond de Gebroeders Leeuwenhart, maar die laten zich niet zo gemakkelijk fotograferen. We moeten het dus doen met de Wazige Gebroeders Leeuwenhart. Linkerbroeder staat op Tony Horwitz' Blue Latitudes (een geweldig verhaal over de schrijver die een reis van Kapitein Cook overdoet - Cook, op wie Captain Kirk is gebaseerd, voor de Trekkies onder ons). De rechterbroeder schiet zijn wortels op het Etymologisch Woordenboek van Prisma.

Weer twee broeders, maar in werkelijkheid een drieling. Dit zijn de twee zonder shirt, maar er waart er nog ergens eentje rond in een rode omslagdoek. De kleur van die omslagdoek zou kunnen betekenen dat het Masai zijn (die pas rond 1960 begonnen zijn met het dragen van het 'traditionele' rood, toen ze rood katoen kregen van reizigers). Komen ook uit Kenia, waar ze flink wat shillings hebben gekost. De broers zitten op een Engelse verhalenbundel van (wederom) Stephen King en Until I Find You van John Irving.

Fleetwood Coupe De Ville, de leeuw uit The Wiz ("Momma had high ideas, ya know what I mean, hahaha"). Bezoekers zien hem eigenlijk nooit, dus de introductie is wellicht een tikkie overbodig. Het is een Schuw en Timide Dier. Staat in dit specifieke geval op Star Trek: The Motion Picture (special edition dvd). Maar dat kan over vijf minuten weer anders zijn.

De Luipaard en de Struisvogel, het zou een fabel van Jean de La Fontaine kunnen zijn. Maar dat is het niet. Nope. Deze twee lopen al sinds frankheugenis om de houten plantenbak heen, altijd achter elkaar aan, onduidelijk wie van de twee voorop loopt. Zo nu en dan schuren ze langs Gedichten van Jan Wolkers en duwen ze wat van de strofes uit hun volgorde.

Een glazen wereldbolletje uit Vietnam. Gekregen van een jongedame die Engelse les van mij kreeg en mij nog altijd mailt met als aanhef 'Dear Teacher'. Maar waarom een globe? Nou, dat vond ze op mijn hoofd lijken. ... Tot zover het glazen wereldbolletje. We laten het weer met rust, naast de handformaat Nikon en rustend op twee pulpboeken van Steve Alten.

Tenslotte. Het Verlegen Neushoorntje. Met maar liefst twee hoorntjes. Tja. Dat werd daarom natuurlijk altijd uitgelachen. Zou ik ook verlegen van worden. Dus nu houdt het diertje zich altijd op de achtergrond en verlaat nooit de duistere, stoffige uithoeken van de boekenkast. Deze prent heb ik met een bewegingsdetector getrokken en nóg is het beeld bewogen. Zelf sliep ik op het moment. Het Beestje staat op 'Wat leeft er in het bos?', want het mag dan misschien verlegen zijn, dom is het zeer zeker niet. Ik durf te wedden dat het neushoorntje inmiddels driekwart van mijn twee boekenkasten heeft uitgelezen.