Poetry Unbroken Kattenbak



De eerste van de drie plaatjes stelt tentoon een Zuid-Koreaanse dame met haar handen over haar benen geslagen en met een peinzende gezichtsuitdrukking richting het bladerdek boven haar hoofd. Het blijkt een 'legendarische' Koreaanse actrice te zijn. Iets wat ik best wil geloven, al ken ik heel weinig zaken uit Korea behalve een filmregisseur en die twee geestige presidenten die in het echt allesbehalve geestig zijn. Het is een scene uit de film Shi oftewel Poetry (2010) en laat ik nu die film vanmorgen tijdens het wegkauwen van twee volkorenbolletjes met koolslasalade (dat woord mocht ik ook drie keer opnieuw typen) hebben gekeken.

Een mooie rustige film over een eenvoudige dame die zich geconfronteerd ziet met de gevolgen van het afschuwelijke gedrag van haar kleinzoon (voor wie ze zorgt). Op haar werk (ze verzorgt een oudere man, gedeeltelijk verlamd door een beroerte) doen zich ook enkele situaties voor waardoor de emoties hoog oplopen. De dame probeert uiting aan haar gevoelens te geven door mee te doen aan een poƫziecursus, maar ze blijkt niet in staat om via woorden haar gevoelsleven op papier te zetten.

Het tweede plaatje is het boek dat ik vanavond heb uitgelezen (ja mensen, het is Crazy Town hier op zaterdagavond, come come, my lady, butterfly, sugar, baby). Unbroken van Laura 'Seabiscuit' Hillenbrand kwam onder mijn aandacht vanwege mijn fascinatie voor haaien. Ik had het daar over of iets in die richting en dit boek schoof onder mijn ogen. Of zoiets. Ik weet het niet meer precies. Enfin. Door mijn angst/liefde voor haaien. Het is een ongelofelijk en waargebeurd verhaal, heel goed gedocumenteerd en beschreven, over een Italiaanse man uit de Verenigde Staten die in de jaren veertig terechtkomt (head first and all out) in de gruwelen van de oorlog. Het is onbeschrijfelijk wat die man allemaal meemaakt. Nou ja, niet onbeschrijfelijk eigenlijk, want Hillenbrand schoot ermee naar de bestsellerslijsten. Heel indrukwekkend.

Het derde plaatje ben ik, geflankeerd door een stofzuigerslang en een kattenbak watching my back.

10 opmerkingen:

  1. Hea...
    laat maar.

    ja hee!
    Er is een reactiebox!



    leuke blues.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Reactiebox is best wel
    een mallig woord.

    "Box waar je reacties in doet."

    Net als een kinderbox.
    Alleen liet die reactie
    negen maanden op zich wachten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Susy22:11

    Eh. Ja. Nou.

    Je moet het alleen niet willen vertalen, dan wordt het opeens een tikkie schuin.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je moet er weer
    even in komen, he?

    Dat sparren enzo.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Susy22:18

    SpƔrren?
    Wat een afschuwelijk teambuildingswoord.

    Maar *schraapt keel* inderdaad ja...

    Give me some time, it's out there somewhere!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh ja, "ik dis jouw woord
    als jij de mijne dist."

    Maar, neem de tijd.
    Deze site is er nog wel even.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hee! Wat is het hier ouderwets gezellig. Laat hem nou maar gewoon aan, Frank, die box. Dat niet-welgedoe is verwarrend.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Misschien, om de verwarring te
    verhogen, NOVY, schrijf ik mijn
    naam voortaan ook wel andersom.

    Knarf Loopt Over.

    Then again, maybe not.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zeg ik. Ouderwets gezellig.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Maar aan alle gezelligheid
    dient een einde te komen.

    Ik ga mijn tanden poetsen,
    aangezien ik een volle bak
    knoflookolijven van de

    reformzaak naar binnen
    heb zitten nom-nommen.

    EN DAN:

    *avontuurlijke muziek*

    Slapen.

    *krassende plaat*

    BeantwoordenVerwijderen