Duizend Schitterende Spelfouten

Onderweg van mijn werk naar mijn huis had ik een heel goed idee voor een stukje op deze site.

Ik moet eerlijk zeggen dat het idee mij op dit moment (ik bedoel, ik zit nu naar het Create Post scherm te staren) aanzienlijk minder kan bekoren. Ik wilde namelijk iets schrijven over mijn fascinatie voor mooie zinnen. Dat begon al toen ik nog mee mocht liften op het bibliotheekabonnement van mijn ouders en dat is onverminderd blijven groeien.

Ik zit dicht tegen de dertig jaar aan (niet 41, daar was een leerling van mij laatst heilig van overtuigd, tot groot leedvermaak van de anderen) en nog steeds sta ik minstens een keer per week met een stapeltje boeken tussen de schappen van de Centrale in Apeldoorn. Voor een leraar die lesgeeft aan groep 4 komt deze fascinatie heel mooi uit. Er wordt dan ook voldoende aandacht besteed aan het verschil tussen die en dat, hun en zij en natuurlijk, last but not least, ik en mij. En dat terwijl Margriet Chorus in opdracht van Stichting Lezen onderzoek heeft gedaan naar basisschoolleerkrachten en rühig de stelling deponeert dat het vaak voorkomt dat leerlingen meer hebben gelezen dan leerkrachten.

Nou Margriet, ik heb jouw onderzoek niet gelezen, slechts enkele conclusies, maar het komt op mij over alsof je een populistisch puntje wilt scoren. We hebben namelijk de laatste jaren allemaal geleerd dat beginnende onderwijzers (ik denk dat ik daar met mijn 3,5 jaar ervaring bij hoor) niet kunnen rekenen en spellen, altijd klagen over te weinig loon en teveel werkdruk en dus (zoals nu blijkt) niet meer lezen dan acht sms-jes per dag. Oh ja, soms ook een e-mailtje, maar dat is meer uitzondering dan regel want het onderwijspersoneel is heel slecht met computers. Dit soort onderzoeken gooi ik gemakshalve maar even op dezelfde stapel als waar Peter R. en Joran Van zich nu bevinden (naast Rouvoet en Linda Lovelace die het ogenschijnlijk best gezellig hebben - klik).

Wel grappig dat ik vanmiddag thuiskom en de syllabus voor mijn nieuwe cursus uit de envelop haal. Geschreven door professor doctorandus P.S. van K van de Universiteit van Leiden, professor doctorandus G.A. W. van Radboud Universiteit Nijmegen, professor doctorandus H. B. van de Universiteit van Tilburg en doctorandus F. O. van het internationaal instituut voor de bestudering van de islam in de moderne wereld (ISIM).

En wat denk je? Dikke taalfout op bladzijde 1.

Mooi dat ik mijn rode pennetje in mijn tas liet. Geen zin om het te verbeteren. Ik was namelijk tegelijk een sms-je aan het versturen. En rode pennetjes zijn überhaupt al niet meer zo pedagogisch verantwoord (en meer van die onzin).

Nou vooruit dan maar, dan toch nog twee mooie zinnen uit de literatuur. Voor iedereen die daar (net als ik) van genieten kan en verder durft te lezen dan Duizend Schitterende Zonnen en het maandelijkse Oprah-boekenclubschrijverijtje.

De eerste is een 3-zinner:

Hij slaapt. Hoewel het lot hem vreemd bedeelde, leefde hij. Hij stierf toen zijn taak volbracht was, zo vanzelfsprekend als de nacht komt, wanneer de dag ten einde is.

En nummer 2:

Waren de tulpenbollen in de herfst van 1944, nog net voordat ze als wanvoedsel onze laatste redding werden, toch nog gedeeltelijk de grond in gegaan zodat de geallieerde legerscharen toen ze de geestgronden kwamen bevrijden door een eindeloze Victory Boogie-Woogie van kleurig gebloemte zijn getrokken.

Zoek zelf maar op uit welke boeken deze zinnen komen. Ze staan beide bij mij in de kast. En laat eventuele reacties over het boek van Khaled Hosseini alsjeblieft achterwege. Het is vast een mooi boek. Echt. Serieus. Werkelijk. Ik maak geen grappen hier. Ik bedoel, ze hebben zelfs George Baker gevraagd voor de film.

*Update

Letterlijk 1 minuut na het publiceren van dit stukje krijg ik een e-mail van iemand met als onderwerp een net verschenen boek waarin verschillende schrijvers in zes woorden een verhaal moeten schrijven. Not Quite What I Was Planning: Six-Word Memoirs By Writers Famous And Obscure (Dave Eggers, Richard Ford, George Saunders en vele anderen). Dit boek (wat vast veel mooie zinnen bevat) komt voort uit de beroemde uitdaging die Ernest Hemingway ooit prachtig en comform de regels in zes woorden wist te verslaan met: "For sale: baby shoes, never worn."