
Kijk. Ik heb nieuwe woonkamerstoelen gekocht. De oude stoelen kunnen er niet mee zitten. Ja, mensen. Dat was weer een onvervalste, ouderwetse woordspeling van good ol' Frankie. Niet dat ik van plan was om vandaag woonkamerstoelen te kopen, oh nee, ik was vandaag van plan om heel iets anders te kopen. Maar dat heel iets anders heb ik niet gekocht. En zal ik waarschijnlijk ook niet meer kopen. Het blijft ongekocht. Neemt niet weg dat ik vandaag de munten weer flink heb laten rollen. Kijk maar even mee.
Nieuwe stoelen, dus. Aan mijn houten woonkamertafel met daarop (van links naar rechts): een autobiografie van Stephen Fry, een National Geographic notitieboek (met dank aan Lama & Sjaan, die het voor mij hebben gekocht), mijn agenda en mijn etui vol stiften. Daarnaast de rekening voor de huur, een kerstkaarsje dat ik gekregen heb van Anke, een geurkaars, een wierookbrander, de Vaio waarop ik dit allemaal neertik, een iPhone en de afstandsbediening van de kat.

Een nieuwe trainingsbroek voor in de sportskool. Wat etymologisch verwant is aan houtskool. Sportskool, bedoel ik. Niet die broek. Waar over een maand of wat een kattenvacht aan hangt. Want zwart. En zwart don't play well in this house. Maar daar bedoel ik verder niets racistisch mee. Sommige van mijn beste vrienden zijn zwart. Nee, sommige van mijn beste vrienden waren zwart. Cillit Bang heeft dat veranderd.

Een nieuwe blauwe trui voor in het smurfendorp. En geen commentaar op mijn vouwkunsten alstublieft! Ik ben daar eenvoudigweg niet goed in. En wat maakt het uit als mijn overhemden als amateur-origami in de kast liggen? Tsk.

Een nieuwe spijkerbroek omdat mijn spijkerbroeken het massaal op een haastig ontrafelen hebben gezet. Valt geen touw meer aan vast te knopen.

Eten. In een bakje. Want van koken ga ik dood. Nee, echt! Heb ik medisch bewijs voor.

Overigens moet ik mijn vrijgezellenstatus ook eer aandoen. Dus koop ik heel veel eten in bakjes en laat ik mijn baard in de vakantie staan. En douche ik heel weinig. En kijk ik minachtend naar voorbijgangers. En stop ik soms midden op straat om tegen mezelf te praten over 'zij die me iets willen aandoen'.
Ik kreette zo hard 'oooh!!' dat ik hier bijna van de bank in mijn logeerhuis gekeken werd.
BeantwoordenVerwijderenDie stóelen!!
En voor de rest mag je van mij altijd vakantie hebben.
Me like logjes like this.
Hahahaha!
BeantwoordenVerwijderenEn het is hem weer gelukt hoor.
Ruthje was laughing out loud.
Ik kreet, jij kreet,
BeantwoordenVerwijderenwij kreten. Gekreet.
Hm. Ik moet er nog
even aan wennen, Kipje.
Gerrie Kreeteman.
Die malle Ruthje toch weer.
Altijd weer leffingoudlouten.
Hangertjes voor overhemden, Frank, dan hoef je niet meer te vouwen!
BeantwoordenVerwijderenOf anders een paar extra wasmanden en daaruit leven.
I shit you not, Maarten,
BeantwoordenVerwijderende hangertjesafdeling is vol.
En alle daklozen in Nederland
hebben zo langzamerhand al
iets van mij aan hun reet hangen.
Hm. Dat laatste klonk niet
echt zoals ik het bedoeld had.
Sekreet?
BeantwoordenVerwijderenKenooknog.
Vrouwen die hard Oooh kreten
BeantwoordenVerwijderenin mijn aanwezigheid definieer ik
doorgaans niet als sekreet.
Achteraf wel eens.
Maar, dan is het wel.. ze kreet! Sekreet.
BeantwoordenVerwijderenIk zeg, geen speld tussen te krijgen.
Zek reet?
BeantwoordenVerwijderenHoe is jouw reet eigenlijk?
Ik bedoel: dik, dun, wat?
Dik!
BeantwoordenVerwijderenZonder twijfel.
En doet 't uitstekend. Fietst regelmatig je huis voorbij.
Een echte zek reet, kan ik wel zeggen. Multifunctioneel.
Een kip met een dikke reet.
BeantwoordenVerwijderenHoe toepasselijk met kerst.
Die was een hele dikke grijns waard :)
BeantwoordenVerwijderenFijne kerst, Frank.