Wist u dat in 1670 Spinoza (de Nederlandse filosoof, geen groente) zijn Tractatus Theologico-Politicus uitgaf waarin allerlei contradicties uit de bijbel stonden? Nee? Hm. Dan ben ik slimmer dan u.
Maar dat wisten we al. Of misschien is het niet zo. Waarschijnlijk niet. Tja. 1670. Een prachtig jaar. Tevens het aantal stukjes dat op Frankoverlast te vinden is sinds vandaag. Eén keer duizend, zes keer honderd en zeventig losse stukjes. Wat een
sneuheid teksten! Sinds vandaag staat de reactiemogelijkheid ook weer uit (so hold your mailhorses, people). Laat ik duidelijk zijn, dat heeft niets te maken met mijn interesse (of vermeend gebrek) in wat jij, Trouwe Lezer, aan mij te zeggen hebt. Helemaal niet. Ik lees je zeer graag en als jij nog niet een van de velen bent die mij mailt, well then, be my guest en slinger je reactie via e-mail mijn kant op. Of niet. Either way; even goede vrienden.
Dan nu over die Japanse knakker bovenaan de pagina
(terwijl ik het woord 'pagina' intik, breekt de leuning van mijn nieuwe woonkamerstoel af, maar dat terzijde); dat is Leonard Tsuguoharu Foujita, een artiest die in de jaren zestig overleed. Via een zeer ingewikkelde en niet duidelijk uit te leggen route ging ik van bovenstaand plaatje naar de hedendaagse TOMS schoenen. En TOMS is een hip skoenenmerkje met de zool op de juiste plek; voor elk paar dat je bij ze koopt geven ze een paar aan een kind in een ontwikkelingsland. Dus bestelde ik er twee.
En gisteren zat ik te lunchen met Petrovich, Rosarovich en Norit en toen kreeg ik een berichtje van mijn moeder (die vaker thuis is dan ik en dus dermate geschikt is om vette pakketten in ontvangst te nemen) dat de goederen hun weg hadden gevonden naar Apeldoorn. Vanuit Sunny California. En nu heb ik twee paar TOMS, een paar voor in de zomer (in traditionele frank-easy-does-it-stylo) en een paar voor nu (met fake sheephair voering).
Vind je het niet
oppervlakkig en materialistisch awesome allemaal?
Bewijs van de lunch met P, R & N: een boerenomelet met verse sinaasappelsap en een gephotoshopt kaarsje.
Een Jeep die nu elders is ondergebracht. Wat het kan er vrij heftig aan toegaan hier in de A-Straat met de jaarwisseling. En ik heb geen zin om morgen astronautjes en vuurpijlen en kleine bevroren buurjongetjes van mijn voorruit af te knagen.
En deze zit al een poosje onder het bed. Het Mistige Rooie Angsthaasje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten