Het Evangelie Volgens Frank

Gisteren ben ik voor het eerst naar mijn nieuwe sportschool gegaan om te sporten. Eentje waarbij je een heleboel hippe dingen kunt doen die ik waarschijnlijk allemaal niet ga doen. Om de sportschool binnen te komen houd je je vinger op een apparaatje en dan mag je doorlopen. Dus als jij mijn vinger afhakt en deze als een hardgeworden frietje in je binnenzak stopt, dan kun je een heel jaar gratis sporten en allerlei hippe dingen doen die ik anders nooit zou hebben gedaan. Afijn. Ik heb een uurtje gesport. In dat uurtje heb ik gewerkt aan mijn borst (zodat ik het nooit over mijn borsten hoef te hebben - moobs, voor de kenner) en aan mijn triceps. Na al dat heb ik zo'n twintig minuten geairwalkt. En tevens het voltooid deelwoord geairwalkt uitgevonden. Vanmorgen werd ik wakker met een massieve hoofdpijn. 'Iemand' zat mij 's ochtends heel vroeg te pingen en toen ik rechtop ging zitten drukte de hoofdpijn mij weer fijn terug op de kussens. Hey there buddy, why don't you lie down a bit? Ik had het gevoel dat het Great Barrier Reef onder mijn kale schedel had plaatsgenomen. Pas na drie koppen koffie, twee bekers vruchtensap en drie Ibuprofennetjes zag ik weer één kat op de vensterbank liggen in plaats van twee Mistige Rooie Beesten. Blijkbaar had ik iets te hard gesport en daarbij iets te weinig gedronken gisteren. Ook was ik gisteren onredelijk chagrijnig geweest tijdens het sporten en gaf ik de trainingspartner een evil look en een sneer teveel. Hij zat mij te corrigeren tijdens een fout uitgevoerde tricepsoefening en ik vond het irritant dat anderen dat konden horen. 'Luister,' zei ik later, 'dit is onze eerste training op de nieuwe sportschool. Ik wil ook een goede indruk maken en dat lukt niet als jij me publiekelijk zit te corrigeren. Ik wil ook een beetje stoer overkomen.' Hahaha, nu ik dit zo neertyp, stijgt het schaamrood me bijna (bijna) naar de kaken. Hoe dan ook: The King's Speech. Een geweldige film. Kijken die shit.